ҳақиқ

сфт. 1. Қизил, қирмизи рангли қимматбаҳо тош.

Унинг ўнг қўлининг синчалоғида ҳақиқ кўзли узуги бор. — А. Ҳакимов, Илон изидан

Улуғбекнинг қабри устига ажойиб ҳақиқ, марварид тошлар қўйилган. — А. Толибов, Ўзбек мармари

Марҳамат пиёлани қўлга олиб, унинг ичидаги қип-қизил, ҳақиқ сингари винога тикилди. — Р. Файзий, Кишиларимиз қиссаси

2. сфт. Қизил рангдаги; қизил, қирмизи.

Унинг сурма кўзлари, қайрилма қошлари чимирилган бўлса ҳам, ҳақиқ лабларида табассум мавж урар эди. — Ойдин, Эр юрак

Ўша анор донасидай ҳақиқ юз, ўша тим қора кўз, ўша жозибадор табассум ҳамон ўтган кунларни эслатиб турибди. — И. Рахим, Ихлос