haqiq

sft. 1. Qizil, qirmizi rangli qimmatbaho tosh.

Uning oʻng qoʻlining sinchalogʻida haqiq koʻzli uzugi bor. — A. Hakimov, Ilon izidan

Ulugʻbekning qabri ustiga ajoyib haqiq, marvarid toshlar qoʻyilgan. — A. Tolibov, Oʻzbek marmari

Marhamat piyolani qoʻlga olib, uning ichidagi qip-qizil, haqiq singari vinoga tikildi. — R. Fayziy, Kishilarimiz qissasi

2. sft. Qizil rangdagi; qizil, qirmizi.

Uning surma koʻzlari, qayrilma qoshlari chimirilgan boʻlsa ham, haqiq lablarida tabassum mavj urar edi. — Oydin, Er yurak

Oʻsha anor donasiday haqiq yuz, oʻsha tim qora koʻz, oʻsha jozibador tabassum hamon oʻtgan kunlarni eslatib turibdi. — I. Raxim, Ixlos