ҳамроҳ

от 1. Ёʻлда бирга борувчи; ёʻлдош.

Ҳамроҳ бўлмоқ

Ярим кеча вақтида шаҳарга киради, ёнидаги тетик ҳам-роҳининг кўмагида бир чойхонага кириб олишга муваффақ бўлади. — А. Қодирий, Обид кетмон

меҳмонхонага қайтаётганимизда, ҳамроҳлардан бири: — Темир ёʻл билан шаҳар ўртасидаги яйлоқ майдон қани? — деб сўради. — Ўзбекистон қўриқлари

2. Иш-фаолиятда, ҳаётда бирга бўлувчи шахс.

Ҳар куни кечга томон Собиржоннинг болаларидан биттаси Хайрибиби олдига келиб, ҳамроҳ бўлиб ётарди. — Д. Нурий, Осмон устуни

3. кўчма Бирга бўлувчи; бирга.

Ўшанда менга ўкинч доимий ҳамроҳ эди. — Ёшлик

Ойбек ўз қаҳрамонларини иложи борича яхшилик билан ҳамроҳ бўлишга, доимо эзгу ният билан яшашга даъват этади. — ЎТА

Ўлар вақтда ҳамроҳ бўлсин имоним. — Мурод-хон