ҳамкор

от 1. Бирор иш-юмушни бирга бажарувчи, бирга амалга оширувчи.

Орада бир ҳафта ўтгандан сўнг ҳамкори Барат бу мақолага қарши узун бир мақола ёзиб берганида, Саидий ўқиб кулди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Шу пайт у Маҳкамга машҳур олим бўлиб эмас ўртадаги оғир юкни бирга кўтараётган ҳамкор бўлиб кўринди. — П. Ходиров, Уч илдиз

2. Иш-фаолиятда ўзаро кўмакдош; ўзаро ёрдам, бамаслаҳатлик билан ишловчи.

Ҳамкор корхоналар.

— Бир солдат иккинчи солдат билан ҳамкор бўлиши керак, — дерди командир. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан