ҳамдамлашмоқ

фл. 1. Иш-фаолият, суҳбат ва шу кабиларда бирга бўлмоқ; биргалашмоқ.

Шундай экан, ҳаммаҳаллалар ҳамдамлашамиз, деса, сиз ранжишингиз, хижолат тортишингиз ноўрин — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

— Ғойибжон мен билан очилиб ҳамдамлашмоқчи эканини пайқаб, болани каравотига ётқиздим — деди Қумри. — М. Жўра, Изтироб

Равшан Мусаев ёз кунлари келган-кетганлар билан худди шу шийпонда ҳамдамлашади. — Муштум

2. Ёрдам бермоқ, кўмаклашмоқ.

Оч-ориқнинг ҳолин кўриб, раҳм этиб, Камбағалга, муҳтожга ҳамдамлашди. — Эргаш Жуманбулбул ўғли.