hamdamlashmoq

fl. 1. Ish-faoliyat, suhbat va shu kabilarda birga boʻlmoq; birgalashmoq.

Shunday ekan, hammahallalar hamdamlashamiz, desa, siz ranjishingiz, xijolat tortishingiz nooʻrin — R. Fayziy, Hazrati inson

— Gʻoyibjon men bilan ochilib hamdamlashmoqchi ekanini payqab, bolani karavotiga yotqizdim — dedi Qumri. — M. Joʻra, Iztirob

Ravshan Musayev yoz kunlari kelgan-ketganlar bilan xuddi shu shiyponda hamdamlashadi. — Mushtum

2. Yordam bermoq, koʻmaklashmoq.

Och-oriqning holin koʻrib, rahm etib, Kambagʻalga, muhtojga hamdamlashdi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli.