halovat

ot 1. Tinch, ozorsiz, betashvish holatda uygʻonadigan, yuzaga keladigan his-tuygʻu; orom, rohat.

Gʻazal yozishdan maqsad jonga rohat va dilga halovat keltirishdir. — M. Shayxzoda, Gʻazal mulkining sultoni

Kim ham aytgandi, oʻrtada farzand boʻlmasa, turmushda halovat ham boʻlmaydi, deb. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Zirapcha kirsa ham, tish ogʻrisa ham, halovat yoʻqoladi. — Fan va turmush

2. Tinch, osoyishta holat.

Shu sokin kechaning halovatini buzib, birovlarning uyi-da — qoʻrgʻonida oʻrmalashib yurgan bu yigit kim ekan-a? — Gʻ. Gʻulom, Soyalar

Jabbor polvon polga joy solib yotdi. U tinchib, koʻz yumdi-yu, Juman uxlay olmadi. Negadir halovati qochgan edi. — A. Muxtor, Tugʻilish

Faqat Yulduzxonni koʻrdim-u, halovatimni yoʻqotdim, yuragimga xuddi choʻgʻ tushganday. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

3. Biror narsaning boshqasiga nisbatan “hech gap emas“, “chidasa boʻladigan“, bunisi holva ekani maʼnosini bildiradi.

Bunisi halovat

Qor ham halovat ekan, ertasidan boshlab qattiq qorasovuq boshlandi — Mirmuhsin, Meʼmor

1. Qanoat va mamnunlik tufayli insonda paydo boʻladigan hissiyot, lazzat, zavq, rohat, farogʻat.HUZUR

2. Osoyishtalik, tinchlik; sokinlik.ASAYİŞ

n pleasure, satisfaction

tınıshlıq, táshwishsiz, ráhát

Genuss n, Wonne f, Vergnügen n, Labung f

русскийнаслаждение, удовольствие, покой, спокойствиеанглийскийpleasure, enjoyment, calm, quietфранцузскийjouissance, délice, délectation, plaisir, repos, calmeарабскийحَلَاوَةٌ, سُرُورٌ, اِنْبِسَاطٌ, هُدُوءٌ