ҳаккаламоқ

фл. 1. Бир оёғини босолмай ёки тушовли оёғи билан сакраб-сакраб юрмоқ.

— Қўлтиқтаёқ тутган касаллар ҳаккалаб, ҳар томонга қочар, аянчли товушлар эшитилар эди, — деди Аҳмаджон. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Нормат бор кучини ўнг оёғига тўплаб, ҳаккалаб юрди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. кўчма Текис юрмай, ирғиб-ирғиб, сакраб-сакраб юрмоқ.

[Ражаббойнинг] Машинаси текис ёʻлдаги сингари равон юрмади, эгат, ўйдим-чуқурларда қалқиб, ҳаккалаб кетаверди. — Й. Шамшаров, Довруқ

Нотекис жойда ҳаккалаб, тупроқ тўзитиб бораётган мотоцикл тўсатдан тошга урилиб, бир чеккага қайрилди. — И. Раҳим, Ихлос