guvranmoq

fl. Noaniq, tushunib boʻlmaydigan ovoz chiqarmoq; noaniq gapirmoq; gʻoʻldiramoq.

Javob eshitilmagach, chol oʻzicha guvranib, koʻchaga chiqdi. — X. Sultonov, Onamning yurti

Tashqarida guvranib turgan qoʻzgʻolonchilar ichkari bostirib kirishdi. — S. Siyoyev, Avaz

Parda ochilishi bilan odamlar birdan guvrandi, kimlardir piqir-piqir kuldi. — Yoshlik

v babble

gúńireniw, ıńıranıw, gúńkildew