гурс
gursгурс
тақ. с. Зарб билан уриш, урилиш натижасида чиқадиган бўғиқ овоз.
Оғилхона тарафда бир ниманинг гурс этиб ерга йиқилиб, хириллай бошлагани эшитилди. — Ғ. Ғулом, Шум бола
Аллақайда кўтарма краннинг чийиллагани, сўнг гурс этиб тўхтагани эшитилди. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Юраги гурс-гурс урмоқ Шукуржоннинг юраги гурс-гурс ура бошлади. — О. Ёқубов, Ота изиданШербек ўз овозидан ўзи қўрқиб кетди: юраги обжувоздек гурс-гурс урарди. — С. Анорбоев, Оқсой