gurs
гурсgurs
taq. s. Zarb bilan urish, urilish natijasida chiqadigan boʻgʻiq ovoz.
Ogʻilxona tarafda bir nimaning gurs etib yerga yiqilib, xirillay boshlagani eshitildi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Allaqayda koʻtarma kranning chiyillagani, soʻng gurs etib toʻxtagani eshitildi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Yuragi gurs-gurs urmoq Shukurjonning yuragi gurs-gurs ura boshladi. — O. Yoqubov, Ota izidanSherbek oʻz ovozidan oʻzi qoʻrqib ketdi: yuragi objuvozdek gurs-gurs urardi. — S. Anorboyev, Oqsoy