ғул
gʻulғул И
от тар. Айбдорнинг бўйин, оёқларига кийгизиб қўйиладиган жазолаш асбоби: кишан.
Зиндонда бўйинларига, оёқларига ғул ва занжир боғланиб [деҳқонлар] қақшаб ётар эдилар. — С. Айний, Дохунда
Оёғида кунда, бўйнидадир ғул. — Рустамхон
ғул ИИ
от тар. Туркий халқлар ва мўғулларда: қўшиннинг марказида, подшоҳ, хон ҳузурида турувчи махсус ҳарбий қисм.
Халил Султон рақибининг ғулига kuchli.zarba берди. — Б. Аҳмедов, Улуғбек
ҒУЛ
1. kisen
2. тар. arnawlı áskeriy bólimshe.