gʻujurlamoq

fl. 1. Gʻujur-gʻujur qilmoq; shunday ovoz bilan sayramoq.

Qushlar bahorni olqishlab gʻujurlaydi, shoxdan shoxga uchib qoʻnadi. — N. Fozilov, Oqim

2. Boshqalar tushunmaydigan tilda gapirmoq.

U sherigiga bir nima deb gʻujurladi.

Farhodning inglizcha gapirmasligini bilgan Xamber, bugun uyda kayfi borligidanmi, xotini huzurida milliy gʻururi joʻshganidanmi, ona tilida gʻujurlab ketdi. — A. Hakimov, Ilon izidan