ғужурламоқ

фл. 1. Ғужур-ғужур қилмоқ; шундай овоз билан сайрамоқ.

Қушлар баҳорни олқишлаб ғужурлайди, шохдан шохга учиб қўнади. — Н. Фозилов, Оқим

2. Бошқалар тушунмайдиган тилда гапирмоқ.

У шеригига бир нима деб ғужурлади.

Фарҳоднинг инглизча гапирмаслигини билган Хамбер, бугун уйда кайфи борлигиданми, хотини ҳузурида миллий ғурури жўшганиданми, она тилида ғужурлаб кетди. — А. Ҳакимов, Илон изидан