gʻujur

shv. Gʻayrat.

Karimning oʻzini urib ketgan, tanasida gʻujuri yoʻq. Erkak degan ham shunaqa ammamning buzogʻi boʻladimi? — M. Hazratqulov, Jurʼat

Uning birdan gʻujuri kelib ketdi: bunday yoʻllardan yura bilish ham oʻzi uchun sinov ekanini oʻziga tan oldirdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

1. asosan takror holda qoʻllanadi (— gʻujur-gʻujur) 1. Baʼzi mayda qushlarning sayraganda chiqaradigan tovushini bildiradi.

Qushlarning gʻujuri. Gʻujur-gʻujur sayramoq.

2. Toʻxtovsiz holdagi, tushunib boʻlmaydigan gap-soʻzlar.

Gʻujur-gʻujur gaplashmoq.

Gʻujur-gʻujur qilib, bogʻchadan jiyanlar qaytishdi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi

1. qajır, qayrat

2. elik. juğır-juğır (quslardıń sayrawı)

3. awis. gúbir-gúbir (túsiniksiz gáp-sózler)