gʻujum

ot 1. Uzum donasi yoki shingili.

Uning soʻziga qaraganda, uzumning har boshi toʻrvadek va gʻujumlari tutning donasidek zich boʻlishi kerak. — A. Qahhor, Ikki yorti — bir butun

Yoshligimizda onalarimiz belanchagimiz argʻamchilarini toklarning zangiga bogʻlagan, yigʻlaganimizda, ogʻzimizga emizgi oʻrniga uzumning bir gʻujumini soʻrdirgan. — Guliston

2. shv. Gʻuj, toʻp.

Shamol tabiatning osoyishtaligini buzib, oʻrik shoxlarini bir-biriga urib, gʻujum gulni yula, osmonga koʻtardi. — S. Azimov, Oppoq tong qoʻshigʻi

Yigitlar bir yerga gʻujum boʻlib, ashulani bir yoʻsinda choʻzib yubordilar. — Choʻlpon, Kecha va kunduz