ғудулламоқ

фл. айн. Ғудранмоқ.

Маҳалла сўфиси нималардир деб ғудуллаб кавушини дўқиллатганча уларнинг ёнидан ўтиб кетди. — С. Зуннунова, Гулхан

Қодиров ўзига-ўзи ниманидир айтиб ғудуллади-ю, жаҳли чиқиб, отига қараб кетди. — Ш. Рашидов, Бурондан кучли

бормотать, ворчать, говорить невнятно