gʻudullamoq

fl. ayn. Gʻudranmoq.

Mahalla soʻfisi nimalardir deb gʻudullab kavushini doʻqillatgancha ularning yonidan oʻtib ketdi. — S. Zunnunova, Gulxan

Qodirov oʻziga-oʻzi nimanidir aytib gʻudulladi-yu, jahli chiqib, otiga qarab ketdi. — Sh. Rashidov, Burondan kuchli

бормотать, ворчать, говорить невнятно