ғуборсиз

сфт. 1. Ғубори, чанги ёʻқ; гардсиз; тоза, мусаффо.

Ғуборсиз осмон.

Қуёш ғуборсиз кўкда талтайиб порлар эди.

Жувон ҳам узун қора киприкларини пирпиратиб, чинни сингари ғуборсиз юзидан нур ёғилаётгандай, кулимсираб қаради. — А. Мухтор, Туғилиш

2. кўчма Кўнгли, дили пок; кир, ғубордан холи.

Типирчилаган жажжи юраги шундоққина кўриниб турибди: самимий, ғуборсиз, чин кўнгилдан гапиради нораста. — А. Мухтор, Тонг билан учрашув

Қиз болани авайлаб, ғуборсиз, пок ўстириш тарбияда энг муҳим давр саналади. — Саодат