гўё
goʻyoгўё И
esk.poet. Айтувчи, гапирувчи.
- Булбули гўё 1. Жуда яхши сайрайдиган ва одамдек гапира оладиган булбул (эртакларда); Сизлар ҳозир бамисоли булбули гўёсиз. — П. Турсун, Ўқитувчи
гўё ИИ
эрг. боғл. Қиёслаш, ўхшатиш маъноларини ифодалаш учун хизмат қилади.
Ғуломжон суюнганидан ерда юрмас, гўё осмонда учарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Тожибой кириб келди. Гўё бу ерда ҳеч ким ёʻқдай, ўтирганлар билан саломлашмай, кеккайиб бориб, ўз ўрнига ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи
гўё
кж as if, as though, like, as, supposedly
ГЎЁ
tap, tap sonday
гўё
als ob, als wenn