goʻyo

esk.poet. Aytuvchi, gapiruvchi.

erg. bogʻl. Qiyoslash, oʻxshatish maʼnolarini ifodalash uchun xizmat qiladi.

Gʻulomjon suyunganidan yerda yurmas, goʻyo osmonda uchardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Tojiboy kirib keldi. Goʻyo bu yerda hech kim yoʻqday, oʻtirganlar bilan salomlashmay, kekkayib borib, oʻz oʻrniga oʻtirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

cj as if, as though, like, as, supposedly

tap, tap sonday

als ob, als wenn