ғойибона

1. Ўзини кўрмаган ёки суҳбатлашмаган ҳолда; орқаворатдан, сиртдан.

Ғойибона ошиқ бўлмоқ.

Кумушнинг гўзаллик таърифини ғойибона эшитиб, оғзининг суви келувчи хотинли ва хотинсиз орзумандлар қутидорникига совчиларини турнақатор юбора бошлаган эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

У ҳам Ойша холани ғойибона яхши кўриб қолгани ҳақида ёзар, бундан кейинги хатларида эса суратларини юборишларини айтар эди. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар

2. Номаълум; фавқулодда.

[Маҳкам ака] Оғасининг гапларини эсларди. Эслаган сари, бағри бутун бўлиб, кўнгли тоғдек кўтарилар, олам бошқача кўринар, аллаёқдан ғойибона куч белига, кўзларига нур ато қилаётганга ўхшарди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

заочно, незримо

1. ǵaybana, sırttan, sırtınan, kórmesten, kórmey-bilmey (ózin kórmey, ózi menen sóylespey, sırtınan)

2. ǵaybana, belgisiz, kútilmegende