ғовламоқ
gʻovlamoqғовламоқ
фл. 1. Ҳосили яхши бўлмай, ўсиши кучаймоқ; ортиқ даражада бўйига ўсмоқ.
Сал эҳтиёцизликка ёʻл қўйсак, ғўза ғовлаб, ҳосилни бой бериб қўйишимиз турган гап. — Ўзбекистон қўриқлари
Шундай ҳоллар бўладики, экин уч марта ва ундан кўпроқ озиқлантирилади, лекин у ғовламайди, ҳосили мўл, ғўзапояси нормал бўлади. — Газетадан
2. кўчма Авжланмоқ, кучаймоқ, зўраймоқ (одатда, салбий нарса-ҳодисаларга нисбатан қўлланади).
Кибр-ҳавоси ғовлаб кетган терговчи бошини кўтариб, хўш? дейишни ҳам эп кўрмади. — В. Маҳкамов, Ҳам айланиб, ҳам ўргилиб
Болалигидан бошқалардан ажралиб туришга интилиш балоғатга етган сари ғовлаб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
- Бўлса — бўлар, бўлмаса — ғовлаб кетар Нима бўлса бўлар деган маъноли, эътиборсизлик, лоқайдликни қайд этувчи ибора. Бу том ва деворлар узоқдан гўё бирон ҳафсаласиз одам бўлса — бўлар, бўлмаса — ғовлаб кетар қабилидан қилиб, омонатгина қўнқайтириб қўйгандек кўринади. — Ҳ. Шамс, ДушманМузаффар ҳам бўлса —бўлар, бўлмаса — ғовлаб кетар қабилида иш тутяпти. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
- Калласи (ёки мияси, боши)ғовламоқ Нима қиларини билмай қолмоқ, боши қотмоқ. Умуман, одамларга яхши қўшилолмайдиган Комил катталар олдида ўзини ёʻқотиб қўйган эди. Ҳозир унинг калласи ғовлаб, қулоғи шанғиллар эди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳЧуқур хаёлга толган Маҳкам аканинг мияси ғовлаб, гангиб қолганди. Р. Файзий, Ҳазрати инсон. — Шу алпозда.у боши ғовлаб, пешингача телбалардек шаҳарда тентираб юрди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
ҒОВЛАМОҚ
1. Ҳосил бермай ёки кам ҳосил бериб тез ўсиб кетмоқ; ортиқ даражада бўйига ўсмоқ.BOYUNA VERMEK
2. Кучаймоқ, бардамланиб кетмоқ, зўраймоқ.
ҒОВЛАМОҚ
1. ǵawlaw, háwijlenip ósiw, zúrááti jaqsı bolmay, qurı boyı ósiw
2. авıс. háwijleniw, kúsheyiw, zorayıw, údew (kóbinese, unamsız zat-qubılıslarǵa qarata)
ғовламоқ
üppig wachsen vi, fortwachsen vi, wuchern vi