гов

от 1. Катта, улкан.

Гов сигир.

Каллалари худди гов саватдай, Тиши сўйлоқ, хўп қопгир (қопонғич) бойтеватдай. — Гулнорпари

Гов ёстиқдай зил халтани кўтариб [онам] келди. — Ҳ. Назир, Муҳаббат

2. Сигирга, молга нисбатли ҳақорат; мол.

— Уҳ, бу говнинг қилаётган найранги!— деди-да, Абдурасул токчага суяб қўйилган қўшотарни қўлига олди. — П. Турсун, Ўқитувчи

а huge, enormous, immense

1. úlken, náhán

2. mal (aqıret sóz)