гоҳ
gohгоҳ
айр. боғл. Уюшиқ бўлакларни ёки икки содда гапни айириб боғлаш учун хизмат қилади (бунда у такрорланиб, галма-галликни, воқеа-ҳодисаларнинг галма-гал рўй беришини ифодалайди).
Гоҳ кулади, гоҳ йиғлайди. Гоҳ мен борар эдим, гоҳ у келар эди.
Гоҳ соғ, гоҳ касал онанинг тақдири Комилани ташвишга солади. — Ойбек. Олтин водийдан шабадалар.
Икки кундан бери гоҳ севалаб, гоҳ шиддат билан ёғаётган ёмғир ҳамма ёқни ивитиб юборди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
гоҳ
союз погов.ирон. иногда, по временам
гоҳ пирдан, гоҳ муриддан то - от пира-наставника, то - от ученика-мюрида (говорится, когда приходится старшему по положению и званию человеку идти к младшему лицу по какой-нибудь надобности)
гоҳ ёмғир ёғади, гоҳ қор то дождь идёт, то снег
- гоҳ ..., гоҳ ... то ..., то...
- гоҳгоҳида иногда, по временам
- гоҳ ҳуд, гоҳ беҳуд то лучше, то хуже; то в настроении, то нет.
гоҳ
кж sometimes, at times
ГОҲ
gá, gáhi, gáde, geyde