goh

ayr. bogʻl. Uyushiq boʻlaklarni yoki ikki sodda gapni ayirib bogʻlash uchun xizmat qiladi (bunda u takrorlanib, galma-gallikni, voqea-hodisalarning galma-gal roʻy berishini ifodalaydi).

Goh kuladi, goh yigʻlaydi. Goh men borar edim, goh u kelar edi.

Goh sogʻ, goh kasal onaning taqdiri Komilani tashvishga soladi. — Oybek. Oltin vodiydan shabadalar.

Ikki kundan beri goh sevalab, goh shiddat bilan yogʻayotgan yomgʻir hamma yoqni ivitib yubordi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

союз погов.ирон. иногда, по временам

goh pirdan, goh muriddan то - от пира-наставника, то - от ученика-мюрида (говорится, когда приходится старшему по положению и званию человеку идти к младшему лицу по какой-нибудь надобности)

goh yomgʻir yogʻadi, goh qor то дождь идёт, то снег

cj sometimes, at times

gá, gáhi, gáde, geyde