gʻizillamoq

fl. 1. “Gʻiz“ etgan ovoz chiqarmoq, gʻiz etmoq.

Mahkamadagi xonalarga yuzlarcha toshlar gʻizillab uchdi. — Oybek, Navoiy

Oʻq ustiga gʻizillar oʻqlar, Tillar tomoqlarga tiqilar. — E. Rahim.

2. Chaqqon va tez harakat bilan yurmoq, yugurmoq.

Non bitgach, savatni supurgi boylab oʻtirgan bir kishiga omonat tashlab, bozorga gʻizilladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

sabri chidamay, eshikka otildi. Zinalardan gʻizillab tushdi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

Shu payt ortimizdan gʻizillab yoʻlovchi avtobus kelib qoldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

1. "Gʻiz" etgan ovoz chiqarmoq, vizillamoq.VIZILDAMAK

2. Chaqqon va tez harakat qilmoq.

1. zırlaw, zır etiw

2. zırıldaw, zıńqıldaw, tez júriw, zıımıraw