gʻiz
ғизgʻiz
1. taql. s. (asosan takror holda qoʻllanadi) Juda tez yoʻnalishdagi, uchayotgan narsaning tovushini bildiradi.
Havoda ketma-ket oʻqlar gʻiz-gʻiz uchar edi. — M. Muhamedov, Qaqramon izidan
2. Tez, gʻizillab.
Oʻshandan oʻtsang, toʻgʻri yoʻl ketadi, shagʻal toʻkilgan. Gʻiz-gʻiz mashina oʻtib turadi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻza
- Gʻiz etib 1. Tez, gʻiz etgan ovoz chiqarib, vizillab. Oʻq boshim ustidan gʻiz etib oʻtdi;shaharga tushgisi kelsa, bir soat avtobus kutmay, gʻiz etib borib kelaveradi. — A. Koʻchimov, Halqa
GʻIZ
1. elik. zır-zır
2. tez, zırlap