gʻivirlamoq

fl. 1. s. t. 1 Tinimsiz, betartib harakat qilmoq, gʻivir-gʻivir qilmoq; gʻimirlamoq (mayda jonivorlar haqida).

Pastdan qaragan kishiga goʻyo behisob chumoli karvoni gʻivirlayotganga oʻxshab koʻrinadi. — I. Rahim, Ixlos

Koʻklam kelishi bilan butun daraxtlar uygʻonadi, qurt-qumursqalar ham gʻivirlab qoladilar. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

2. koʻchma Asta qoʻzgʻalmoq, harakatga kelmoq.

Darhaqiqat, dushman gʻivirlab qolgan edi. Hademay hujumga koʻchdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Ketmoqchi boʻlib gʻivirlay boshlagan edi, Halima opa qoʻymay, choyga oʻtqazdi. — Oydin, Hikoyalar

3. Biror narsa, ish bilan sekin-asta kuymanmoq.

Hovlida besh-olti kishi gʻivirlab yuribdi. — Oʻ. Umarbekov, Yulduzlar

Gʻivirlardi bunda hamisha: Gul sugʻorar, hovli supurar — Oybek, Qizlar

1. Tinimsiz, betartib harakat qilmoq, "gʻivir-gʻivir" qilmoq (mayda jonvorlar haqida).KIPIRDAMAK

2. Ivirsimoq; imillamoq.

qıbırlaw, qıbır-qıbır etiw, jıbırlaw, jıbır-jıbır etiw (mayda haywanlar haqqında)