ғивирламоқ

фл. 1. с. т. 1 Тинимсиз, бетартиб ҳаракат қилмоқ, ғивир-ғивир қилмоқ; ғимирламоқ (майда жониворлар ҳақида).

Пастдан қараган кишига гўё беҳисоб чумоли карвони ғивирлаётганга ўхшаб кўринади. — И. Раҳим, Ихлос

Кўклам келиши билан бутун дарахтлар уйғонади, қурт-қумурсқалар ҳам ғивирлаб қоладилар. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

2. кўчма Аста қўзғалмоқ, ҳаракатга келмоқ.

Дарҳақиқат, душман ғивирлаб қолган эди. Ҳадемай ҳужумга кўчди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кетмоқчи бўлиб ғивирлай бошлаган эди, Ҳалима опа қўймай, чойга ўтқазди. — Ойдин, Ҳикоялар

3. Бирор нарса, иш билан секин-аста куйманмоқ.

Ҳовлида беш-олти киши ғивирлаб юрибди. — Ў. Умарбеков, Юлдузлар

Ғивирларди бунда ҳамиша: Гул суғорар, ҳовли супурар — Ойбек, Қизлар

1. Тинимсиз, бетартиб ҳаракат қилмоқ, "ғивир-ғивир" қилмоқ (майда жонворлар ҳақида).KIPIRDAMAK

2. Ивирсимоқ; имилламоқ.

qıbırlaw, qıbır-qıbır etiw, jıbırlaw, jıbır-jıbır etiw (mayda haywanlar haqqında)