gʻiqillamoq

fl. Gʻiq-gʻiqetgan tovush chiqarmoq.

Shamol keskin guvullar, qari qayragʻochlar hazin gʻiqillar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Tashqarida mototsiklning gʻiqillab toʻxtagani, soʻngra kimningdir yugurib kelayotgani eshitildi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng