ғиқ
gʻiqғиқ
тақл. с. 1. Томоққа бирор нарса тиқилганда, бўғилганда, нафас олиш қийин бўлганда ҳосил бўладиган товушни билдиради.
Бемор ўқтин-ўқтин ғиқ этган товуш чиқарди.
2. айн. Ғийт.
Эшик ғиқ этиб очилди. Машина ғиқ этиб тўхтади.
- Ғиқ этмаслик (ёки демаслик) 1. Бирор овоз чиқармаслик, индамаслик. Айвон тўла хотин, ҳаммаси оқ дока рўмолни бир юзига тушириб, ғиқ этмай ўтиришибди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар;Ҳозир ҳам ич-ичидан норозилик босиб келганига қарамай, ғиқ эта олмади. — М. Мансуров, Ёмби
ҒИҚ
1. элик. ǵıq
2. қ. ғийт