gʻingshimoq

fl. 1. Uvlash, vovullashdan koʻra ingrashga yaqinroq tovush chiqarmoq.

Olapar Boltaboyga chinoq quloqlarini qisib suykandi-da, gʻingshib qoʻydi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar

Tumshugʻini oldingi oyoqlariga qoʻyib yotgan it erinibgina gʻingshidi, soʻng birdan xuruj bilan vovullashga tushdi. — N. Aminov, Qahqaha

2. Maʼnosiz yoki maʼnosini ilgʻab boʻlmaydigan tovushlar chiqarmoq.

Uyquga qonmagan qizcha esa injiqlanib, buvisining oyogʻiga suykalgan koʻyi gʻingshimoqda edi. — N. Qilichev, Chigʻiriq

Choygum taraq-turuq qilib, tun sukunatini buzib yubordi. Oʻz karavotida yotgan Zoirjon gʻingshib qoʻydi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

3. koʻchma salb. Zorlanuvchi, nolish bildiruvchi yoqimsiz, boʻlmagʻur gaplar qilmoq.

Mashaqqatli yurishlardan zerikkan xotini gʻingshiyverib, doim uning joniga tegar, koʻziga dunyoni qorongʻi qilardi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Ali mahram bilan anavi valiahd oʻgʻli to hanuz, Avazga bekor rahm qildingiz, endi bizni badtar mazaxlaydi, deb yuribdi ekan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

1. uwıldaw, ǵıńıldaw, ızıldaw, dızıldaw, ıńıldaw, ıńırsıw, ıńıranıw

2. túsiniksiz sesler shıǵarıw

3. awıs. zarlanıw, nalınıw