ғингшимоқ
gʻingshimoqғингшимоқ
фл. 1. Увлаш, вовуллашдан кўра инграшга яқинроқ товуш чиқармоқ.
Олапар Болтабойга чиноқ қулоқларини қисиб суйканди-да, ғингшиб қўйди. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар
Тумшуғини олдинги оёқларига қўйиб ётган ит эринибгина ғингшиди, сўнг бирдан хуруж билан вовуллашга тушди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
2. Маъносиз ёки маъносини илғаб бўлмайдиган товушлар чиқармоқ.
Уйқуга қонмаган қизча эса инжиқланиб, бувисининг оёғига суйкалган кўйи ғингшимоқда эди. — Н. Қиличев, Чиғириқ
Чойгум тарақ-туруқ қилиб, тун сукунатини бузиб юборди. Ўз каравотида ётган Зоиржон ғингшиб қўйди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
3. кўчма салб. Зорланувчи, нолиш билдирувчи ёқимсиз, бўлмағур гаплар қилмоқ.
Машаққатли юришлардан зериккан хотини ғингшийвериб, доим унинг жонига тегар, кўзига дунёни қоронғи қиларди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси
Али маҳрам билан анави валиаҳд ўғли то ҳануз, Авазга бекор раҳм қилдингиз, энди бизни бадтар мазахлайди, деб юрибди экан. — С. Сиёев, Ёруғлик
ҒИНГШИМОҚ
1. uwıldaw, ǵıńıldaw, ızıldaw, dızıldaw, ıńıldaw, ıńırsıw, ıńıranıw
2. túsiniksiz sesler shıǵarıw
3. авıс. zarlanıw, nalınıw