ғимирламоқ

фл. 1. Давомли тарзда секин-секин, сезилар-сезилмас ҳаракат қилмоқ, қимирлаб ҳаракатланмоқ (одатда кўп ва майда жониворлар ҳақида).

Чумолилар ғимирлаб юрибди.

Пайкалда икки нуқта ғимирлаб юрарди. — С. Нуров, Нарвон

Раҳматов ётган жойида бир-икки асабий ғимирлаб қўйди. — М. М. Дўст, Лолазор

2. Енгил-елпи, майда иш-юмушлар билан машғул бўлмоқ, куйманмоқ.

Самоварчи чол, тун ярмидан оғган бўлса ҳам, ғимирлаб юрган эди. — С. Кароматов, Олтин қум