ғимирламоқ
gʻimirlamoqғимирламоқ
фл. 1. Давомли тарзда секин-секин, сезилар-сезилмас ҳаракат қилмоқ, қимирлаб ҳаракатланмоқ (одатда кўп ва майда жониворлар ҳақида).
Чумолилар ғимирлаб юрибди.
Пайкалда икки нуқта ғимирлаб юрарди. — С. Нуров, Нарвон
Раҳматов ётган жойида бир-икки асабий ғимирлаб қўйди. — М. М. Дўст, Лолазор
2. Енгил-елпи, майда иш-юмушлар билан машғул бўлмоқ, куйманмоқ.
Самоварчи чол, тун ярмидан оғган бўлса ҳам, ғимирлаб юрган эди. — С. Кароматов, Олтин қум
ҒИМИРЛАМОҚ
1. Тинимсиз бетартиб ҳаракат қилмоқ, бижир-бижир қилмоқ (одатда кўп ва майда жониворлар ҳақида.MIRILDAMAK
2. Ивирсимоқ, имилламоқ.
ҒИМИРЛАМОҚ
1. qıbırlaw, qıbır-qıbır etiw, jıbırlaw, jıbır-jıbır etiw (kóbinese, kóp hám mayda haywanlar haqqında)
2. qıymıldaw, gúybeńlew, jeńil-jelpi, mayda-shúyde jumıslardı islew
ғимирламоқ
trödeln vi, wimmeln vi, krimmeln vi