ғижинмоқ
gʻijinmoqғижинмоқ
фл. Аччиғи келиб, жаҳли чиқиб, қиёфаси шунга мос ҳолда ўзгармоқ (масалан, юзи бурушмоқ).
Тишларини бир-бирига босиб, қаттиқ оғриққа дучор бўлган кишидек ғижинди, қисиқ лабларидан пушаймонликни ифодаловчи инграш чиқди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
Раҳим муштлар зарбини тузуккина сезган бўлса-да, аламини ичига ютди, тишларини қирсиллатди, ғижинди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Эрининг вағиллашидан ажабланиб югуриб чиққан Майсахон ҳам иккала биродарнинг бир-бирига ғижиниб турганини кўриб, ҳайкалдек қотиб қолди. — А. Муҳиддин, Инсон қалби оташ
ҒИЖИНМОҚ
Аччиғи келиб, жаҳли чиқиб юзларини буриштирмоқ.KIZMAK, İÇERLEMEK
ғижинмоқ
раздражаться
ҒИЖИНМОҚ
gijiniw, ashıwı keliw, tisleniw, qáhárleniw
Ғижинмоқ
русчазлиться, раздражатьсяинглизчаto get angry, to get nervousфрансузчаs'irriter, enragerарабчаضَجِرَ (يَضْجَرُ), زَعِلَ (يَزْعَلُ), تَهَيُّجٌ