gidir
гидирgidir I
1. Yomon niyat, gʻaraz; kek.
Koʻnglida gidiri yoʻq odam,
Kek, gidirni bilmaydigan Sherali Karimga qarab kuldi. — S. Karomatov, Oltin qum
2. koʻchma Shubha; xavotir.
Mayorning bunchalik ochilib gaplashishi Aʼzamning koʻnglidagi gidirini tarqatgandek boʻldi, ruhi yorishdi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
gidir II
s. t. Gidrostansiya.
[Rajab bobo:] Gidir qurayotganimizni aytdim, bechora biram sevindi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Boʻzsuv damlanib, gidir boʻlarmish. A. — Abduqodirov, Boʻzsuvdan Sirdaryogacha
gidir
n 1. doubt
2. evil, harm
GIDIR
1. jaman niyet, kek
2. awıs. gúman, gúdik