ғавғо

от 1. Бетартиб овозлар, қий-чув, шовқин.

Бир кеча афандининг қулоғига кўчадан ғавғо эшитилди. — Латифалар

Мавлоно Фазлиддин шовқин келаётган томонга қулоқ солиб туриб қўрқиб кетди. Бу галги ғавғо шаҳар ичидан кўтарилмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. айн. Ғалва 1.

Бўлажак ғавғоларни олдиндан пайқайдиган бўлиб қолган Шуҳрат, укасига боши билан имо қилиб, балконга чиқа бошлади. — Қ. Кенжа, Тоғ ёʻлида бир оқшом

Дадам ювош одам бўлганидан бундай ғавғолардан ҳар вақт қочар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бунақанги ғавғолар жонига тегган қўшни хотин қўлини пахса қилиб, Муллажоннинг олдига келди. — С. Аҳмад, Муллажон

3. айн. Ғалва 2.

Ҳаммада бир ташвиш бор, ота! Тирикчилик ғавғоси ёлғиз сизда эмас. — Ойбек, Танланган асарлар

Бир рўзғорга ўша рўзғорнинг ўз ғавғоси ҳам етади. — А. Қаҳҳор, Сароб