gʻavgʻo

ot 1. Betartib ovozlar, qiy-chuv, shovqin.

Bir kecha afandining qulogʻiga koʻchadan gʻavgʻo eshitildi. — Latifalar

Mavlono Fazliddin shovqin kelayotgan tomonga quloq solib turib qoʻrqib ketdi. Bu galgi gʻavgʻo shahar ichidan koʻtarilmoqda edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. ayn. Gʻalva 1.

Boʻlajak gʻavgʻolarni oldindan payqaydigan boʻlib qolgan Shuhrat, ukasiga boshi bilan imo qilib, balkonga chiqa boshladi. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom

Dadam yuvosh odam boʻlganidan bunday gʻavgʻolardan har vaqt qochar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bunaqangi gʻavgʻolar joniga teggan qoʻshni xotin qoʻlini paxsa qilib, Mullajonning oldiga keldi. — S. Ahmad, Mullajon

3. ayn. Gʻalva 2.

Hammada bir tashvish bor, ota! Tirikchilik gʻavgʻosi yolgʻiz sizda emas. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bir roʻzgʻorga oʻsha roʻzgʻorning oʻz gʻavgʻosi ham yetadi. — A. Qahhor, Sarob