gavda

ot 1. Inson yoki hayvon tanasining umumiy koʻrinishi; jussa, qad.

Joʻraboy otaning uzun qotma gavdasi qorongʻida koʻzdan gʻoyib boʻldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Qiz semiz gavdasiga yarashmagan epchillik bilan lip etib oldinga oʻtdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Tan, tana (vujud bilan jon qarama-qarshi quyilganda).

Yoʻq, yurdi emas, oyoqlarini ixtiyoriga qarshi sudradi. Lekin joni qolib, quruq gavdasi ketar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Jonsiz tana, murda, jasad.

Darvozadan oʻn odim narida boshi tanidan uzilgan uch kishining gavdasiga yoʻliqdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Biror narsaning borligʻi, tanasi, koʻrinishi.

Hovli oʻrtasida chirik gavdasi oʻraday oʻpirilgan qari bahaybat tol. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mudhish boʻlib koʻrinar Tunda togʻlar gavdasi. — Gʻayratiy

Inson yoki hayvon vujudining koʻrinishi; jussa, qad.GÖVDE, BEDEN

посл.погов. туловище, тело

bosh boʻlmasa, gavda gavda losh если в голове ничего нет, то и тело – безжизненно

gavdasiga magʻrur tuya muchalga kirmay qolibdi говорят, верблюд, возгордившись своим ростом, не вошел в мучал (т.е. в символику двенадцатилетней цикличности у восточных народов, в которой фигурируют животные)

n trunk, body, substance, corpse

gewde, dene, jota

Körper m