ғаройиб

сфт. 1. Жуда кам учрайдиган, жуда бошқача, ғалати.

Ғаройиб машина,

Назар Алиматга худди ажойибхонадаги ғаройиб нарсани томоша қилаётгандек боқарди. — Э. Усмонов, Ёлқин

Бу кўчалар шундай сирли ва ғаройибки, асти қўяверасиз. — С. Акбарий, Севги билан тирилган юрак

янги журнални варақлаб ўтириб ғаройиб суратга кўзим тушди. М. М. — Дўст, Лолазор.

2. айн. Ажойиб 1.

Хатдаги гаплар бирмунча ғаройиб бўлиши баробаринда, унинг тегишли кишига етиши жуда зарур эди. — А. Муқимов, Тарк этма назокатни

Бугунги кўпкари ғаройиб бўлди-да. — Ш. Ашурова, Янга