ғарғара

от 1. Сув ёки бошқа суюқ нарсани оғизда тутиб, томоқни чайганда чиқадиган товушни билдиради.

Ғарғара қилмоқ.

Ёʻлдош жуда чарчаган. Бунинг устига-устак томоғи шамоллаган эди. Намакоб билан ғарғара қилиб юриб, кечагина зўрға тузатиб олди. — А. Мухтор, Чинор

Сут билан оғизни чайқаш ва ғарғара қилиш томоқ оғриғи, бодомсимон безларга наф бўлади. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари

2. Ўлим олдидан томоқдан чиқадиган хирқироқ товуш.

ўғлини аллақайси гулгун базмдан чақириб олиб, ўлим тўшагида ажал ғарғараси тутиб ётган қари граф ҳузурига юборади. — Х. Султон, Бир оқшом эртаги

Келса, жиянининг томоғига ғарғара келиб қолган экан. Зиёда бош томонда, Гулнора қиз оёқ томонда унсиз йиғлаб ўтиришибди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

от 1. махс. Арқон ёки занжир ёрдамида бирор нарсани тортиш, кўтариш учун хизмат қиладиган мослама, ўққа ўрнатилган ғалтак; чиғир.

Қўра яқинига қазилиб, устига ғарғара ўтқазилган бир қудуқ у ердагиларнинг сув манбаи эди. — С. Айний, Қуллар

2. Катта чарх, девчарх; чархли дастгоҳ.

Пиллакаш пилла ипининг учини топиб, бир-бирига чирмашиб кетган пилла ипини ғарғарага ўрнатилган дугга ўрар эди. — Газетадан