гапдон

сфт. 1. Гапга уста, чечан; топиб гапирадиган, тили бурро.

Ҳайдар азалдан гапдон бўлса ҳам, шу чоғ, шу ерда ҳаяжондан соқов эди. — И. Раҳим, Ихлос

2. салб. Маҳмадона, ўйламасдан гапирадиган.

Тупугини эплолмаган одам экан десам, гапдон чиқиб қолди-ку. Мана шундақалар кишининг сирини дўмбира қилиб чалади-да, эҳтиёт бўлиш керак. — А. Муҳиддин, Қитмир

красноречивый, бойкий на язык

а talker, chatterbox, gasbag, rhetorician

sózge sheshen, söylemshek, oylamay söyleytuǵın

beredt [-re:t], redegewandt, gesprächig

русчакраснобай, бойкий на языкинглизчаchatter box, talka-tive, gas-bagфрансузчаéloquentарабчаفَصِيحٌ