ғанимат

от 1. кт. Урушда ёки овда қўлга киритилган нарса, ўлжа.

Ҳусайн Бойқаро мерганлар билан бирга тантанали ов ҳафталари тузиб, қорли саҳроларга сурон солар, катта ғанимат билан қайтарди. — Ойбек, Навоий

Қалдирғоч учиб кетаётиб, ғаниматини тутаверади, ерда эса ожиз бўлиб қолади. — Газетадан

2. Умуман, қўлга кирган, эга бўлинган нарса.

Ўғиллари ўттизинчи йилларда оталаридан мерос қолган ғаниматларни чўнтакка солиб, минг машаққатлар билан Машҳадга қочган эди. — А. Ҳакимов, Илон изидан

Ҳатто бизнинг давримизда келиб чиққан Ёз неъмати — қиш ғанимати деган мақол ҳам консерва шарофатига айтилгандир. — К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандалик

3. Шахс, ҳолат ёки нарсанинг мавжудлиги вақтинчалик, ўткинчи ва қайтмайдиган эканини билдиради.

Дам ғанимат. Ёшлик ғанимат. Вақт ғанимат

Фурсат ғаниматдир, шоҳ сатрлар-ла Безамоқ чоғидир умр дафтарин. — Ғ, Ғулом

Гулчеҳрага эри билан тотувлиги ҳам ғаниматдек туюларди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди

Биз ҳам ғанимат, бугун бормиз, эртага ўзи билади. — М. Мансуров, Ёмби