ғам
gʻamғам
от 1. Руҳий азоб ҳис-туйғуси, руҳиятдаги шундай ҳолат; қайғу.
Азизхон қачонлардан бери дилини эзиб ётган ғамдан қутулгандек, енгил юриб, катта ёʻлдан кетмоқда эди. — С. Аҳмад, Уфқ
юрагида шунча ғамни кўтарган бу бели букик чолни сўз билан юпатишнинг маъносизлигини сезди. — Ойбек,Танланган асарлар
Изма-из юраркан ғам билан шодлик — Газетадан
2. Кўзланган мақсад, иш ва шу кабилар ёʻлидаги безовталик хатти-ҳаракати, шу ҳақидаги ўй-хаёл; ташвиш.
Менинг ҳеч нарсадан ғамим ёʻқ.
Бўтабой Самандаровни туртиб, секин шивирлади: — Нега ўртоқ Сафаровга картошка., ғами тушиб қолди? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Эл-юрт ғамида ранж-у ташвиш чеккан одамнинг ёʻли равон, дили нурафшон бўлади. — Газетадан
- Ғам емоқ 1. Ғам-ҳасратда бўлмоқ, ғам чекмоқ ( Ўламан, деб ғам емайман, айёрлар — ОйсулувАҳмад уйига кириб борганида, Мунира қиш ғамини еб, аччиқ-чучукдан шиша банкаларга консерва ёпаётган экан. — Ф. Мусажонов, Ҳимматкампир шўрлик бизнинг ғамимизни еб, даладаги катта қозондан тоғорада овқат ташийдиган бўлди. — Ҳ. Назир, Кўкорол чироқлари