gʻalayon
ғалаёнgʻalayon
ot 1. Norozilik harakati; isyon, qoʻzgʻolon.
Suvoriy kazaklar kimdandir darak topib, gʻalayonni bostirgani kelishgan edi. S. — Siyoyev, Avaz
Amir amaldorlari xalq gʻalayonidan choʻchib, shoirni kishi koʻzidan narida, Qabodiyon choʻllarida oʻldirishgan. — Gazetadan
Butun Turkiston oʻlkasida gʻalayonlar avj olib ketdi. Fargʻona vodiysida qoʻzgʻolon dastlab Qoʻqon uyezdining Qaynar volostidan boshlandi. — K. Yashin, Hamza
2. koʻchma Tabiat, uning hodisalari, shuningdek, kishi ichki dunyosidagi tugʻyon, joʻsh urish.
Bu xazina mazmunida tabiat gʻalayonlariga qarshi kurash borligini iftixor bilan tilga olamiz. — Gazetadan
Boʻron togʻlar ustida, vodiyda oʻzining qudratli gʻalayonini boshlaydi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Muhabbatning koʻziga koʻzi tushganda, vujudida uygʻongan hislar gʻalayonini aniq esladi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Idroking mavjiga tekkaning zamon, U mudroq ruhingga solgay gʻalayon. — A. Oripov, Yillar armoni
- Gʻalayon qilmoq Gʻalayon holati yuz bermoq (toʻgʻri va koʻchma maʼnoda). Xalq gʻalayon qildi.Bunday daqiqalarda kishini oʻy bosadi, xotiralar toʻlqini gʻalayon qiladi, xayol qanotlanadi. — H. Gʻulom, MashʼalMamadali Matmurodovning koʻnglida bir dehqonchilik qilsam, degan niyat gʻalayon qilib qoldi. — S. Ahmad, Yulduz