ғалати

сфт. 1. Одатдаги, ҳаммага маълум бўлганидан бошқача; қизиқ.

Сизларда қандай — билмадим-у, аммо биз тарафларда келин-тушди жуда ғалати бўлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

Сиз ғалати одам экансиз-ку, соғлиқни сақлаш керак. — С. Аҳмад, Лаъли Бадахшон

хатдан бошини кўтармай: — Ғалати ёʻтал чиқазибсизми, Тўлаган ака, — деди. А. Қаҳҳор, — Қўшчинор чироқлари

2. Нималиги аниқ бўлмаган, англаб бўлмайдиган; тайинсиз.

Врач чиқиб кетгандан кейин кўнглини ғалатиликми, ноаниқликми, иш-қилиб, ғалати бир туйғу қамраб олди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Жилмаймоқчи бўлган эди, унинг ўрнига юзида ғалати бир ифода пайдо бўлди. — С. Зуннунова, Олов

3. Ўз табиий ҳолатини ўзгартган, алла-нечук бир ҳолатли.

Нега ғалатисан, Витя. Рангларинг қув ўчган-а. Ё қорнинг очдими? — Р. Файзий, Сен етим эмассан

Ногоҳ Собирнинг кўзи уларга тушиб, ғалати бўлиб кетди. — М. Мансуров, Ёмби

4. Жуда қойил; ажойиб.

Ойимчалардан ғалатисини топиб, гашт қиламиз. — Ойбек, Танланган асарлар

Сен тўғрингда бир ғалати очерк ёзмоқчиман. — С. Аҳмад, Уфқ

Албатта ит боқинг. Ўзим ғалатисини топиб бераман. — С. Аҳмад, Сайланма