gʻajir
ғажирgʻajir I
ot Oʻlimtiklar bilan ovqatlanadigan, burgut kabi katta yirtqich qush.
Shirinni bogʻladi togʻning toshiga, Gʻajir ega boʻlar, dedi loshiga. — Shirin va Shakar
Har oʻlikka quzgʻun tushib, Gʻajir qoʻnib tortqilashib, Tortishdi maydon ichinda. — Ravshan
- Gʻajir-gʻajir qilmoq Shunday tovush chiqarmoq (takror holda).
gʻajir II
ot Baʼzi narsalarning ishqalanishidan chiqadigan, gʻashga tegadigan tovushni bildiradi.
Aravalar gʻajir-gʻajiri quloqni batang qiladi. — Sharq yulduzi
gʻajir
орёл степной
gurullashi tegirmonday, lekin tegirmon emas; uchishlari gʻajirday, lekin gʻajir emas загадка грохочет, словно мельница, однако то не мельница; летает, как степной орёл, однако это не орёл (Самолёт).
GʻAJIR
búrkit sıyaqlı úlken jırtqısh qus