Футуризм

futurizm. XX asr boshlarida, aniqrogʻi 1910 yilda V. Xlebnikov, V. Kamenskiy va aka-uka Burlyukovlarning asarlari bosilgan almanax chiqqandan soʻng Rossiyada adabiyot va tasviriy sanʼatda yuzaga kelgan adabiy oqim; bu oqim tarafdorlari futuristlar sanʼatdagi realizmni, madaniy merosni inkor etib, oʻtmish sanʼati va adabiyotidagi anʼana oʻrniga yangi anʼana va qonuniyatlarni yaratmoqchi boʻladilar. Futurizm Rossiyada ikki tarmoqqa boʻlingan: 1. Egofuturizm (asoschisi I. Severyanin) — bachkana individualizmdan iborat boʻlib, bu tarmoq oʻz qarashlari bilan dekadentlik poeziyasiga yaqin turar edi. Shuning uchun ham egofuturistlar keyinchalik dekadentlik poeziyasiga qoʻshilib ketadilar. 2. Kubofuturizm — bir qadar murakkab xarakter kasb etib, bu tarmoq vakillari koʻproq formalizm (q.) ga yaqin turar edilar. V. V. Mayakovskiy oʻz ijodining dastlabki davrlarida xuddi shu tarmoqqa ergashgan. Keyinchalik barcha futuristlar «Sentrifuga» nashriyoti atrofiga birlashadilar. Bular safida P. Pasternak, N. Aseevlar ham boʻlgan.